اگر دشمن شما را به بيزارى جستن از من واداشت ، از من بيزارى مجوييد زيرا من بر فطرت مسلمانى زاده‌ام و در ايمان و هجرت از همه پيشى جسته‌ام . ابن ابىالحديد در شرح اين بخش از كلمات امام ( ع ) ، اين سبقت و پيشتازى را اثبات كرده و در تأييد آن بسيارى از شواهد تاريخى ، گفته ها و روايات ازدانشمندان بزرگ اهل‌سنت آورده است و در بحث « ايمان على ( ع ) از نگاه ديگران » به نمونه‌هايى از آنها اشاره خواهد شد . « 1 » امام على ( ع ) در دوران كوتاهى كه حكومت اسلام را به صورت رسمى در دست‌داشت با بسيارى از مشكلات و فتنه‌هايى رو در رو بود كه اساس و ريشه آنها به دوران گذشته برمىگشت . امام براى استحكام بخشيدن به پايه‌هاى حكومت اسلامى ، با هرگونه جريان منحرفى مقابله كرد ، آتش جنگ جمل را خاموش كرد ، كه جنگى بود ويرانگر ، فريبنده با چهره‌اى كه نفاق و خباثت در زير نقاب اسلام و نبوّت پنهان شده بود . عايشه پيشاپيش سپاه بود ، طلحه و زبير با آن سابقه درخشانى كه در نزد پيامبر ( ص ) داشتند ، وارد ميدان شده بودند . خدايا ! على ( ع ) امروز به ظاهر در برابر ناموس پيامبر مقابله مىكند ! با طلحه و زبير ! . . . آرى ، على ( ع ) است كه جرأت و شجاعت چنين امر خطيرى را دارد ، غير از او هيچ احدى توانايى خاموش كردن آتش اين فتنه‌ها را ندارد . او از ملامت هيچ ملامت‌گرى بيم ندارد ؛ او رضاى حق را در نظر دارد ؛ او زنده نگه داشتن اسلام و برپا داشتن سنت رسول خدا ( ص ) در جامعه را در سرلوحه كار خود قرار داده است و اوست كه از همه كس دلسوزتر به اسلام است ، زيرا او در راه اسلام بيش از همگان پايدارى كرد ، بيش از همگان شمشير زد و پيش از همگان به اسلام گرويد و اوّل كسى بود كه پيامبرى محمّد ( ص ) را تصديق كرد . پس چه كسى شايسته‌تر از اوست كه نقاب از چهرهء نفاق بركند و حقايق را براى مردم ظاهربين و دنياپرست آشكار سازد . جنگ جمل به پايان رسيد ، سيه‌رويان به آرزوى شوم خود نرسيدند ، شمار زيادى از دشمن فريب‌خورده پس از اتمام حجت از سوى امام ( ع ) هلاك شدند . چندى نگذشت سپاه معاويه در مقابل على ( ع ) قد علم كرد . امام با تمام پايمردى و شجاعت در برابر آنها

--> ( 1 ) . رك : شرح ابن ابىالحديد ، ج 1 ، صص 374 - 379 .